ERNESTO CHE İMAMOĞLU

Bir ülkede hayat pahalılığı arttığında, enflasyon yükseldiğinde en çok o ülkedeki çalışanlar etkilenir. Çalışanların örgütleri vardır, sendikaları vardır, onların öncülüğünde hayat pahalılığını protesto ederler, sokaklara dökülürler, gerekirse genel greve giderler.

Bir ülkede hayat pahalılığı ve enflasyon yükseldiğinde, en çok etkilenen kesim genellikle çalışanlar olur. Bu durumda, çalışanlar haklarını savunmak için örgütlenir, sendikalar ve birlikler öncülüğünde hareket eder, hayat pahalılığını protesto eder, sokaklara çıkar ve gerektiğinde genel grev ilan eder. Ancak bizim ülkemizde bu süreçler farklı işler. Geçmişte enflasyon düşükken, döviz kurları dengedeyken ve insanların alım gücü nispeten yüksekken bile, kendini "solcu" olarak tanımlayan gruplar sokaklara çıkıp kargaşa yarattı. Bu insanların eylemleri genelde toplumda ciddi bir karşılık bulamadı, çünkü halkın taleplerine ve ihtiyaçlarına doğrudan hitap etmiyordu. Bu durum, bizim "sol" olarak adlandırılan kesimin işçi sınıfıyla ya da toplumun geniş emekçi kesimleriyle organik bir bağ kuramamasından kaynaklanıyor. İşçi sınıfının yaşam biçimi ve değerleriyle uyumlu olmayan bir anlayış, doğal olarak bu kesim üzerinde etkili olamaz. Türkiye'deki pek çok çalışan, geleneksel değerlere bağlı, muhafazakâr bir yaşam tarzına sahip bireylerdir. Öte yandan, kendilerini solcu olarak nitelendiren bazı gruplar, bu değerlere uzak durmanın ötesinde, çoğu zaman İslamofobik bir tutum sergiliyor. Bir toplulukla bağ kurmak ve liderlik etmek istiyorsanız, önce onların dünyasını anlamak ve saygı duymak gerekir; ancak bu bağ eksik olunca toplumsal bağlantılar kurmak da mümkün olmuyor. ERNESTO CHE İMAMOĞLU Koronavirüsle Pandemiden beri ülke ekonomimizin önemli sorunlar yaşadığı aşikâr. Bazı alanlarda enflasyon yüzde yüze kadar tırmanıyor. Ancak Gezi olayı kalkışmasında ortalığı yakıp yıkanlar şimdi neredeler?. Çünkü onların bu ülke ile alakaları yok. Onlar “Türk Baharı” adı altında ülkeyi Suriye’ye çevirmeye çalışırlar. Dış destekçileri aylarca “Türkiye Suriye oldu” diye yazdılar. “Türk Baharı başladı” dediler.  Neyse ki milletimizin feraseti ve dirayeti sayesinde bir yalancı bahar yaşayıp Suriye, Cezayir, Tunuz veya Libya’ya dönüşmedik.  Hayat pahalılığı karşısında susarak ve hatta ölü taklidi yapan “solcularımız” şimdi baba parası ile diploma satın almış, üç kağıtçı bir iş adamı sözde müteahhit için sokaklara döküldüler.  Namı büyük ODTÜ, sömürücü bir kapitalist için Che posterleri açıp yürüdü.  İşte bizim solun geldiği yer burasıdır. Ortalık “demokrasi”, “ifade özgürlüğü”, “insan hakları” yaygaralarından geçilmiyor. Ama kimse bizim yiyici belediye başkanlarından hesap sorma hakkımızdan söz etmiyor.  Yargılanmak bir mağduriyet değil bir haktır. Hakkınızda yalan, şaibe çıkarılmışsa yargıda aklanırsınız ve alnınızın akıyla işinize devam edersiniz.  Neyi protesto ediyorsunuz? Birtakım üçkâğıtçıların yargı önünde hesap vermesini mi? Bu mu sizin demokrasiden, ifade özgürlüğünden anladığınız? Bir de böyle iri iri laflar edenler var. Dünyanın bütün sırlarını çözmüşler. Emir ABD’den gelmiş, bundan sonra böyle olacakmış, yeni dünya düzeni buymuş falan. Arkadaşım, sen bu ülkenin kaynaklarını yağmalamışsın, ABD’ye ne bundan? Sen burada hesap vereceksin.   Seçime daha 2 yıldan fazla zaman varken, ekonomi sorunluyken iktidar neden bir sorun daha açsın başına? Piyasalar sarsıldı, dolar fırladı.  Birisi, iki buçuk yıl sonra yapılacak seçim için aday olmuş ama kendini cumhurbaşkanı sayıyor, engellendiğini düşünüyor.  Neymiş? Adaylığını seçimle belirleyecekmiş, ortaya bir değil iki sandık koyacaklarmış? Ne ile ne arasında seçim yapıyorsunuz? İkinci bir adayınız yok ki neyi seçiyorsunuz? Ama CHP buna alışıktır. 23 yıl karşısında ikinci bir partiye izin vermemiş ama yine de her dört yılda bir seçim soytarılığı yapmıştır. Alışıktır onlar böyle palavralara.  Cumhuriyeti kurmakla öğünen bir parti şimdi bir üçkâğıtçının peşine düşmüş onu aklamaya çalışıyor. Yahu biz ne zaman düzgün bir muhalefet göreceğiz? Hiç mi kısmet olmayacak bize akıllı muhalefet?  Serkan Kalemliler