Toplumsal Travma, Çocuklarımızın Kalbinde Patlıyor

Uzm. Eğit. Danışmanı Cenk Gülbenk Tecrübeli bir Eğitimci olarak, bilimsel gerçeklerle sert bir uyarı yapıyorum:

Toplumsal Travma, Çocuklarımızın Kalbinde Patlıyor Özlem UÇAR | İstanbul  Okullardaki şiddet patlaması, saygı erozyonu ve disiplin krizi tesadüf değildir. Uzun yıllardır biriken toplumsal travma, en yıkıcı şekilde çocuklarımızın duygusal dünyasını zehirliyor. Bu krizin baş sorumlusu, aşırı şımartan ve kuralsız velilerdir.   Ailelerdeki şefkat zehirlenmesi tam bir felakettir: Sınırsız sevgi, her isteği anında karşılamak ve hiçbir sınır koymamak, çocuklarda impuls kontrolünü yok etmekte, sorumluluk duygusunu öldürmekte ve agresyonu doğrudan beslemektedir. Gelişim psikoloğu Diana Baumrind’in öncü araştırmaları bunu defalarca kanıtlamıştır: Permissive (aşırı hoşgörülü) ebeveynlik, çocuklarda düşük özdenetim, yüksek agresyon, otoriteye direnç ve davranış sorunlarına yol açar. Kuralsız sevgi, disiplinsiz ve entitlement dolu nesiller üretir. Sosyal medya ve televizyon ise zehri katmerlemektedir: Albert Bandura’nın klasik Bobo Doll Deneyi (1961-1963) ve Sosyal Öğrenme Kuramı acımasızca gösteriyor ki; çocuklar gördüklerini taklit eder. Şiddet dolu diziler, içerikler ve sınırsız ekran maruziyeti empatiyi köreltir, agresyonu normalleştirir ve gerçek hayatta patlamasına neden olur. Aşırı şımartan veliler bu ekranları çocuklara serbestçe bırakarak, zehirlenmeyi bizzat hızlandırmakta ve toplumsal travmayı çocukları üzerinden patlatmaktadır. Veliler — bu çocuklar sizin ellerinizde şekilleniyor! Onların içindeki öfke ve kırılganlık, sizin kuralsız şefkatinizden, sınır koymadaki acizliğinizden ve medya denetimsizliğinizden doğrudan besleniyor. Artık bahane üretmeyin, ayna tutun. Çözüm nettir ve acildir: Sevgiyle birlikte sıkı ve tutarlı sınırlar koymak, bilinçli ebeveynlik eğitimi almak, ekran sürelerini radikal şekilde sınırlamak, okul-aile işbirliğini güçlendirmek ve çocuklara özdisiplin ile empatiyi zorla kazandırmak. Bir toplum ya çocuklarına gerçek disiplin ve sevgiyle yükselir ya da aşırı şımartmayla çöker. Değişim hâlâ mümkün — fakat bu, bilimsel gerçekleri görmezden gelerek değil, cesur, kararlı ve sert adımlarla olacaktır.