Betül BONCUK: Bu Dünya Nereye Gidiyor Böyle?

Günümüz dünyası, dışarıdan bakıldığında teknolojinin ve imkânların arttığı bir dönem gibi görünse de, gerçekte hayat her geçen gün daha da zorlaşıyor. Geçim kaygısı artıyor, ekonomik krizler derinleşiyor, belirsizlik çoğalıyor. İnsan daha çok şeye ulaşabiliyor belki ama o şeylere sahip olabilmek için eskisinden daha fazla mücadele etmek zorunda kalıyor. Ve hatta haramla iç içe oluyor.

Ortaya çıkan gerçek şu: Hayat zorlaşıyor, insan ise bu yükün altında giderek daha kırılgan hale geliyor. Psikolojik açıdan bakıldığında, modern insan sürekli baskı altında. Ekonomik kaygılar, gelecek belirsizliği, sosyal beklentiler ve hız çağının getirdiği tükenmişlik… Tüm bunlar bireyin ruhsal dayanıklılığını zayıflatıyor. Sabır azalıyor, tahammül sınırları daralıyor, öfke kontrolü zorlaşıyor. Bu yüzden artık şu durumla daha sık karşılaşıyoruz: İnsan, insana tahammül edemiyor. Toplumsal düzlemde çözülme açıkça hissediliyor. Aile içi bağlar zayıflıyor, iletişim kopuyor, aynı evde yaşayan insanlar bile birbirine yabancılaşıyor ve tahammülsüzleşiyor. Eğitim sistemleri bilgi veriyor gibi görünse de değer kazandıramıyor. Bireyler neyi nasıl yapacağını biliyor olsa da, neden doğru olması gerektiğini içselleştiremiyor. Bugün geldiğimiz noktayı açıkça ifade etmek gerekirse: Helalin yerini haram aldı. Merhametin yerini duygusuzluk… İyiliğin yerini kötülük… Ahlaki değerlerin yerini değersizlik… Bu sadece bir değişim değil; derin bir ahlaki çöküştür. Empatinin yerini şiddet ve saldırganlık aldı. İletişimin yerini yine saldırganlık, öfke ve kaos aldı. Ekonomik krizler insanın omuzlarına ağır bir yük bindiriyor. Geçim sıkıntısı, borçlar, işsizlik korkusu… Bunlar sadece maddi sorunlar değil; aynı zamanda insanın psikolojisini yıpratan unsurlar. Sürekli stres altında yaşayan birey, zamanla daha tahammülsüz, daha gergin ve daha kırılgan hale gelip cinnet geçiriyor. Küresel ölçekte yaşanan savaşlar ise bu tabloyu daha da ağırlaştırıyor. Sürekli çatışma haberlerine maruz kalan insan, farkında olmadan bir tehdit algısıyla yaşamaya başlıyor. Güven duygusu zedeleniyor, huzur hissi kayboluyor. Artan cinayetler, şiddet olayları ve toplumsal gerilimler; sadece birer haber değil, insanın iç dünyasında yaşanan çöküşün dışa vurumudur. En tehlikeli nokta ise şudur: İnsanlar buna alışıyor. Şaşırmamız gereken şeyler sıradanlaşıyor. Bir zamanlar kabul edilemez olan davranışlar, bugün normal karşılanıyor. Oysa asıl mesele çok net: Hayat zorlaştıkça insan sertleşti. Eskiden insanlar zorluklarla birlikte mücadele ederdi, şimdi ise birbirleriyle mücadele ediyor. Dayanışma azaldı, bireysellik arttı, herkes kendi yükünü taşımaya çalışırken başkasına tahammül edemez hale geldi. Peki… söyleyin, bu dünya nereye gidiyor böyle? Gerçekte dünya kendi başına bir yön belirlemez. Dünya, insanın iç dünyasının bir yansımasıdır. Eğer insan vicdanını, merhametini ve ahlakını kaybederse; en gelişmiş sistemler bile insanı mutlu etmeye yetmez. Bugün yaşanan kriz sadece ekonomik ya da politik değil; derin bir insani krizdir. Ve belki de artık şu soruyu sormanın zamanı gelmiştir: Bize ne oluyor? Yoksa biz, insan kalmayı mı unutuyoruz? Betül Boncuk