Ebeveynlerin eğitim sürecine dâhil olması

Eğitim, herkesin kendi kişisel tercihleriyle yönlendirebileceği bir alan değil; bilimsel bilgi, pedagojik ilkeler ve uzmanlık gerektiren profesyonel bir süreçtir.
Bir Türkçe öğretmeni ve 26 yıllık eğitimci olarak ben de bu düşüncenin özellikle altını çizmek isterim. 

Ebeveynlerin eğitim sürecine dâhil olması elbette çok değerlidir; ancak dâhil olmak ile uzmanlık alanına müdahale etmek aynı şey değildir. Bir veli çocuğunun gelişimini takip etmeli, öğretmeniyle iletişim kurmalı, çocuğunun motivasyonunu ve öğrenme alışkanlıklarını desteklemelidir. Fakat müfredatın nasıl uygulanacağına, hangi pedagojik yöntemin kullanılacağına ve eğitim sürecinin nasıl yürütüleceğine karar vermek eğitim uzmanlarının işidir.
Tıpkı bir hastanın tedavi sürecini doktorun uzmanlığına emanet etmesi gibi, eğitim sürecinin de öğretmenlerin bilgi, deneyim ve pedagojik uzmanlığına güvenilerek yürütülmesi gerekir.
Çünkü eğitim, “Ben olsam böyle yapardım.” cümlesiyle şekillendirilebilecek kadar basit değildir. Her öğrencinin ihtiyacı, öğrenme biçimi ve gelişim süreci farklıdır. Bu nedenle eğitim; kişisel kanaatlerden çok bilimsel veriler, pedagojik ilkeler ve mesleki deneyim temelinde yürütülmelidir.
Aile ve okul birbirinin rakibi değil, aynı çocuğun gelişimi için birlikte çalışan iki önemli paydaştır. Ancak herkes kendi sorumluluk alanını ve uzmanlığını bildiğinde bu iş birliği gerçekten sağlıklı olabilir.